سید یونس استروشنی، فعال سیاسی و فرهنگی تاجیک، در گفتگو با سامانۀ «رسالت»، بیان داشت: «اشغالگر صهیونیست که طی 70 سال عمرش تلاش کرد، تا قدس و فلسطین از ذهن مسلمانان پاک بشود، دقیقاً همین را می‌خواهد که بر ما، در برابر این مسئله، ناامیدی چیره شود. و این در حالی است که ناامیدی و در نتیجۀ آن، تلاش نکردن برای آزادی قدس، از دو نظر خیانت و بلکه جنایت است: یکی، از نظر صرف انسانی، و دیگر از نظر اسلام.»

مشروح گفتگو با سید یونس استروشنی به شرح زیرین است:

رسالت: همانطور که می‌دانید، در آخرین جمعۀ ماه مبارک رمضان به عنوان «روز جهانی قدس»، تظاهرات برگزار می‌شود. لطفاً، در این موضوع نظر خود را بیان بفرمایید.

سید یونس استروشنی: به نام خدا. اجازه بدهید قبل از پاسخ به پرسش شما، یک نکته را عرض کنم که خیلی لازم است. و آن اینکه: هرچه در این گفتگو عرض می‌دارم، نظر شخصی خودم است و ربطی به اینکه عضو پیمان ملی تاجیکستان می باشم، ندارد. و از آن جا این نکته را یادآور شدم که افرادی هستند که بین نظر شخصی یک عضو پیمان ملی تاجیکستان و بین دیدگاه و مواضع رسمی این ائتلاف، فرق نمی‌گذارند؛ در حالی که هر عضوی از اعضای پیمان، در عین آنکه پایبند به مواضع رسمی آن است، ولی افکار و اندیشه‌های مخصوص به خودش را هم دارد که چه بسا هم­حزبی­هایش با او در این افکار و اندیشه‌ها اختلاف نظر داشته باشند.

خوب، اینک، به پاسخ پرسش شما می پردازم. برگزاری «روز جهانی قدس» که در آخرین جمعۀ ماه مبارک رمضان هر سال، و در بسیاری از کشورها برگزار می‌شود، خیلی مهم است؛ زیرا مسئلۀ فلسطین و قدس را که نخستین قبلۀ مسلمانان به شمار می‌آید، در ذهن انسانهای روی عالم تجدید و نو می‌کند؛ اقدامی مبارکی است که به سبب آن، این مسئله به فراموشی سپرده نشود. از این نظر، بسیار پُراهمیت است.

البته، این مایۀ تأسف است که بسیاری ها و حتی شمار زیادی از تاجیکان خودمان، هنوز به اهمیت مسئلۀ فلسطین و قدس پی نبرده‌اند، و اگر پی هم برده باشند، اما از آزاد شدن قدس و سرزمین فلسطین از چنگال اشغالگران، ناامید شده‌اند. می‌شناسم افرادی را که قبول دارند که فلسطین توسط یک رژیم کودککُش اشغال شده؛ قبول دارند که نخستین قبلۀ مسلمانان در چنگال یک عده خدابی‌خبر قرار دارد؛ قبول دارند که رژیم سفاک صهیونیست، هر روز، نسبت به ملت مظلوم و مستضعف فلسطین ظلم و ستم روا می‌دارد. همۀ اینها را قبول دارند، اما می‌گویند، دیگر کار از کار گذشته. می‌گویند، آمریکا و حتی بسیاری از کشورهای ابرقدرت اروپایی و حتی روسیه، پشت سر این رژیم ایستاده، از اینرو تلاشها بی‌فایده است و باید تسلیم این «واقعیت تلخ» شد.

به نظر من، اشغالگر صهیونیست که طی 70 سال عمرش تلاش کرد، تا قدس و فلسطین از ذهن مسلمانان پاک بشود، دقیقاً همین را می‌خواهد که بر ما، در برابر این مسئله، ناامیدی چیره شود.

و این در حالی است که ناامیدی و در نتیجۀ آن، تلاش نکردن برای آزادی قدس، از دو نظر، خیانت و بلکه جنایت است: یکی، از نظر صِرف انسانی، و دیگر، از نظر اسلام.

از نظر صِرف انسانی به این خاطر است که بی‌تفاوتیِ یک انسان نسبت به این قضیه، چه مسلمان است وی و چه غیرمسلمان، نشان‌دهندۀ بی‌تفاوت بودن اوست نسبت به ستمدیده‌ها و مظلومانی که بی هیچ دلیل، از خانه و کاشانۀ خود بیرون رانده می‌شوند. یعنی ما راضی هستیم و می‌پذریم که اگر یک مشت تروریست بیایند و با زور، مردمانی را از سرزمینشان برانند و آن سرزمین را تصاحب کنند، این حق را دارند. یعنی ما این حق را برای زورگو قائل شده‌ایم. و نباید فراموشمان بشود که 70 سال پیش، در نقشۀ جهان، چیزی به نام «اسرائیل» وجود نداشت. از ابتدای قرن 20، صهیونیستها از کشورهار دیگر به خصوص از کشورهای اروپایی مثل لهستان، روسیه و غیره، به سرزمین فلسطین کوچ کردند و سپس قتل عام هایی به دست آنها صورت گرفت و بالاخره این سرزمین را کاملا تصاحب نمودند و سال 1948 اعلام کردند که دولتی به نام «اسرائیل» تأسیس شده و متأسفانه ابرقدرتها مثل بریتانیا، آمریکا و شوروی، در سازمان ملل متحد، این کشور جعلی را به رسمیت شناختند.

و اما از نظر اسلام، مسلمانی که نسبت به این قضیه بی‌تفاوت باشد، مسلمانی‌اش زیر سؤال می‌رود؛ زیرا حضرت پیامبر (ص) در حدیثی می‌فرمایند: «هر کسی صبح کند و نسبت به مسلمانان بی اهمیت باشد، او دیگر مسلمان نیست.» فلسطین، جزئی از سرزمین مسلمانهاست، بیشتر مردمانش مسلمان هستند، برادران دینی ما محسوب می‌شوند، از اینرو وقتی به آنها ستم می‌شود و ما هم توجهی به آن نداشته باشیم، بر اساس این فرمودۀ حضرت پیامبر (ص) ، باید در دینمان و در مسلمانی امان شک کنیم. قدس أولین قبلۀ مسلمانان است، وقتی این قبله در چنگال یک مشت صهیونیست تروریست قرار داشته و ما هم در برابر آن بی‌تفاوت باشیم، بر پایۀ فرمودۀ حضرت پیامبر (ص) ، دینمان و اسلاممان دیگر ناقص است. روز قیامت پیش پروردگار و در دادگاه عدل الهی، تک تک مسلمانان بازخواست می‌شوند، از آنها پرسیده خواهد شد که چرا بی‌تفاوت بودید، چرا به حداقل وظیفه‌اتان که صدا سر دادن برای فلسطین و قدس بود، عمل نکردید.

بنده کوچکترین تردیدی ندارم که فلسطین و قدس آزاد خواهد شد، و خیلی هم دور نیست آن زمان که حق در فلسطین به حق دار برسد، انشاءالله این تحقق می‌یابد.

رسالت: با سابقه‌ای که در مسائل دینی و سیاسی کشور دارید، برای خوانندگان ما بگویید که ملت مسلمان تاجیک از کی با مسئلۀ فلسطین آشنا شد و چگونه همدردی و همبستگی خود را نشان داده است؟

سید یونس استروشنی: بسیاری از مسلمانان تاجیکستان، مثل سایر مسلمانان روی عالم، از خیلی وقت پیش با این مسئله آشنا هستند. یادم هست حتی در دوران شوروی، تاجیکها با این قضیه آشنا بودند. یعنی برای یک تاجیک مسلمان این قضیه تازگی ندارد. دلشان برای فلسطین و قدس می‌تپد. اما شاید آنها مثل سایر مسلمانان جهان، با توجه به شرایطی که در کشور حکمفرماست، نتوانند راه‌پیمایی و یا مراسم اجرا کنند. اما فلسطین و قدس در دلشان جای دارد، در این تردیدی نیست.

رسالت: آیا مقامات دولتی، شخصیتها و جریانهای کشور به صورت برجسته از فلسطین و ملت مظلومش حمایت رسمی کرده‌اند؟

سید یونس استروشنی: تا جایی که آگاهم، در «روز جهانی قدس» سفارت جمهوری اسلامی ایران در دوشنبه مراسم ویژه‌ای برگزار می‌کند و در آن، شخصیتها و بعضی از مقامات دولتی و رهبران احزاب سیاسی و سفیران کشورهای اسلامی در تاجیکستان، حضور می‌یابند. اما این مراسم، بیش از اینکه خودجوش باشد، تشریفاتی است. اما در سطح حکومت و رسمی، تاجیکستان با رژیم کودککُش صهیونیستی روابط دیپلوماتیک دارد و سفیر هم دارد.

رسالت: به نظر می‌رسد در چند سال اخیر رویکرد تاجیکان به مسئلۀ فلسطین کمرنگ شده است. سبب آن را شما در چه می‌دانید؟

سید یونس استروشنی: بلی، متأسفانه، و به نظرم، طبیعی هم هست. زیرا با توجه به رابطۀ سیاسی حکومت تاجیکستان با رژیم اشغالگر قدس و اینکه مقامات تاجیک بسیاری از گروههای مبارز فلسطینی مثل حماس و جهاد اسلامی را «تروریست» می‌دانند، با کمال تأسّف البته، طبیعی است که این قضیه کمرنگ باشد. یعنی، امروزه هر که علیه رژیم اشغالگر قدس شعار سر دهد و از آزادی‌خواهان فلسطین حمایت به عمل آورد، او را به نوعی «تروریست» قلمداد می‌کنند و بعید نیست به زندان هم ‌اندازند.

رسالت: نظر شما در بارۀ «معاملۀ قرن» چیست؟

سید یونس استروشنی: این یک معامله‌ای است که توسط دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا پی‌ریزی شده و متأسفانه برخی از کشورهای اسلامی مثل عربستان سعودی، بحرین و امارات متحدۀ عربی نیز در آن شریکند. طبق این داد و ستد که نامش را «معاملۀ قرن» هم گذاشته‌اند، قدس پایتخت رژیم صهیونیستی شناخته می‌شود و فلسطینیها دیگر نباید از حق خود به قدس حرفی بزنند، و همچنین خیلی از سرزمینهایی که جزء فلسطین – فلسطینی بی این هم، ناقص – شمرده می‌شد، به سرزمینهای اشغالی الحاق می‌شوند.

این نکته قابل ذکر است که این «معامله» سقط به دنیا آمد. هیچ فلسطینی آن را قبول نکرد. حتی تشکیلات خودگردان فلسطین هم که همیشه به طبل آمریکا می‌رقصید، آن را نپذیرفت و رسماً اعلام کرد که در صورت اجرایی شدن این «معامله»، تمام پیمانها و معاهدههای که این تشکیلات تا به امروز با رژیم صهیونیستی بسته است، لغو یعنی بیکار خواهند شد. خلاصه، این پیمان هم مثل پیمانهای پیش از آن، مانند اوسلو و غیره، به جایی نخواهد رسید و سرنوشتی جز شکست گریبانگیرش نمی‌شود. فلسطینیها زیر بار اینگونه ذلت و خواری نخواهند رفت. تکیه آنها اولاً به خداوند است و ثانیاً به سلاحشان. فلسطین هم مثل بسیاری از مستعمره‌ها، از چنگال اشغالگران و نژادپرستان صهیونیست آزاد خواهد شد. در این شکی نیست، همانطور که آفریقای جنوبی از رژیم آپارتاید آزاد شد، فلسطین هم آزاد خواهد شد.

رسالت: مردم مسلمانان تاجیکستان و تاجیکان به خصوص شخصیتهای دینی چه نقشی می‌توانند در این روز و این موضوع داشته باشند؟

سید یونس استروشنی: اگر امروز تاجیکهای مسلمان، دلشان برای فلسطین و قدس بتپد، حداقل کاری که می‌توانند بکنند این است که برای آن صدا بلند کنند، لااقل در فضای مجازی. بگویند، فلسطین و قدس! ما ترا فراموش نکرده‌ایم! این کار، حداقل کاری است که می‌توانند بکنند، و بیش از این هم، از آنها خواسته نمی‌شود. فلسطین را خود فلسطینیها آزاد خواهند کرد، فقط اینکه باید حمایت معنوی بشوند، احساس کنند که تاجیکان در کنار آنها هستند. امروز، گروههای مبارز فلسطینی به خصوص حماس و جهاد اسلامی، از هر زمان دیگری، قوی و قدرتمند هستند. از نظر سلاح و مهمات، تأمین اند. جمهوری اسلامی ایران از این نظر آنها را حمایت می‌کند. بنابر این، ما فقط باید حمایت معنوی کنیم، همین کافی است. فلسطین و قدس، به زودی زود آزاد خواهد شد، بنده در این کوچکترین تردیدی ندارم.

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلً. إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا. وَنَرَاهُ قَرِيبًا

«پس، صبر جمیل پیشه کن. این مردم آن روز را بسیار دور (از امکان) می‌بینند. و ما آن را نزدیک (به وقوع) می‌بینیم.» (سوره معارج، آیه های 5-7)

منبع: سامانه رسالت