سید یونس استروشنی

افشاگریهای ناگهانی و غیرمنتظرۀ «محمدعلی رسول اف »، افسر سازمان امنیت ملی تاجیکستان (کدام)، بی‌تردید یک شوک بسیار بزرگی بر پیکر کل سیستم حاکم در تاجیکستان به خصوص « کدام » وارد کرده است. و از اینکه شبکه‌های مجازی در تاجیکستان به خصوص فیسبوک، بلافاصله بعد از چند دقیقه از انتشار نوار ویدیوی این افسر امنیتی بسته شد، معلوم می‌شود که مقامات، سردرگمند و نمی‌دانند با این افشاگری چگونه برخورد کنند، فعلاً همین مقدار به ذهنشان رسیده است که هرچه می‌توانند، باید از پخش و انتشار بیشتر این خبر در میان مردم جلوگیری نمایند؛ زیرا، آنچه این افسر « کدام » افشا نموده است، چهرۀ حکومت و مقامات تاجیکستان را نه تنها در نظر جهانیان و کشورهای دنیا با خطر بی‌اعتباری مواجه می‌سازد، بلکه در نزد خود شهروندان و جامعۀ تاجیکستان نیز مقامات را به عنوان افراد تروریست و آدمکش و اراذل و اوباش به نمایش خواهد گذاشت.

***

در این نوشتار کوتاه، می‌خواهم به بررسی سه چهار مورد بسیار مهم این افشاگری بپردازم، اما در ابتدا، لازم است نکته‌ای را عرض کنم:

و آن اینکه: می‌گویند، در دو سازمان، « عضو سابق » وجود ندارد: یکی، در سازمانهای جنایی، و دیگر در سرویسهای امنیتی و جاسوسی. به این معنی که اگر فردی، عضو یک باند جنایی (مافیا) و یا عضو سرویس امنیتی کشوری بود، تنها مرگ است که او را از صفوف آن خارج می‌کند، حال، یا مرگ طبیعی و یا مرگ غیرطبیعی (مثل قتل یا خودکُشی) و حتی افراد بازنشستۀ این دو سازمان نیز « عضو سابق » محسوب نمی‌شوند. و به همین جهت است که در دنیا، خیلی اندک و انگشت‌شمارند افرادی که عضو مافیا یا عضو سرویس امنیتی کشوری باشند و سپس با بیرون شدن از آن، خود را کاملاً از آن جدا نموده، مثلاً به افشاگری بپردازند، چنین مواردی در دنیا بسیار انگشت‌شمار و در واقع استثنا هستند. ادوارد اسنودن استثناست، او اگر هنوز زنده و در قید حیات است، واقعاً این یک معجزه است.

« محمدعلی رسول اف » هم مثل اسنودن یک استثناست. افشاگریهای او واقعاً یک ریسک بسیار بزرگی بود که نشان می‌دهد طرف از جسارت و جرأت بالایی برخوردار بوده است. از اینرو، باید از این به بعد، کمال احتیاط را به خرج بدهد. و بدون تعارف عرض می‌کنم، هر لحظه ممکن است او را از میان بردارند. و به علاوه، سرویسهای امنیتی دنیا – حتی سرویسهای کشورهای به اصطلاح متمدن مثل اروپا – جز « قوانین داخلی خود » به هیچ قانون و معیاری پایبند نیستند، آنها درست مثل باندهای مافیایی نه به قانون اساسی کشور خود پایبندند و نه به قوانین و معیارهای بین‌المللی، از اینرو هر لحظه ممکن است در پی یک بده بستان امنیتی، « محمدعلی رسول اف » را به همتایان تاجیک خود تحویل بدهند که البته امیدوارم چنین نشود؛ زیرا مورد « محمدعلی رسول اف »، با موارد سیاسی فرق می‌کند. او رهبر و یا عضو یک حزب سیاسی نیست که در موردش ملاحظه شود، او یک امنیتی و انباری از اطلاعات محرمانه است. بنابر این، امیدوارم حواس جناب « محمدعلی رسول اف » کاملاً جمع باشد، او باید سخت احتیاط کند.

اما اینک، بررسی سه چهار مورد بسیار مهم افشاگریهای « رسول اف »:

1) یکی از موارد بسیار مهم در افشاگریهای این افسر « کدام » آن است که او به صورت ضمنی اعتراف می‌کند که ترور « حاج عمرعلی قوت اف »، فعال سیاسی و پایه‌گذار « گروه 24 »، کار دست سازمان امنیت ملی تاجیکستان بوده است، آنجا که می‌گوید: « نمی‌خواهم حادثه‌ای که در ترکیه با « عمرعلی قوت اف » رخ داد، تکرار شود.» این یک اعتراف ضمنی، اگر نگوییم یک تصریح، به این حقیقت است که مرحوم « حاج عمرعلی » را « کدام » ترور کرده است.

این اعتراف، یک سند و دلیل بسیار مهم برای خانوادۀ « حاج عمرعلی »، یعنی همسر و برادرش و نیز « گروه 24 » است که می‌توانند با استناد به آن، به دادگاههای بین‌المللی علیه سازمان امنیت تاجیکستان شکایت کنند؛

2) مورد مهم دیگر آنکه: این افسر امنیت تصریح می‌کند که از سوی « کدام » مأمور شده بوده است تا در درون اپوزیسیون اختلاف بیاندازد و ادعا می‌کند، او در این کار موفق هم شده است. البته، از ذکر جزئیات، خودداری می‌کند و افشا نمی‌سازد که مثلاً، آن « فراکسیون جایگزین » که او موفق شده در برابر حزب نهضت اسلامی و گروههای همراه او به راه بیاندازد، کدام است و افرادش چه کسانی هستند و چه کسی از داخل اپوزیسیون در تأسیس و راه‌اندازی این « فراکسیون » او را کمک، و یا درستترش، در دام این طرح شیطانی افتاده. او این جزئیات را افشا نمی‌کند.

البته، لازم به یادآوری است، ملاقات این افسر « کدام » با شماری از رهبران و اعضای اپوزیسیون طی یکی دو سال اخیر که « رسول اف » از آنها نام هم برده است، رهبریت اپوزیسیون از این ماجرا کاملاً آگاه و مطلع بود و این افراد با هماهنگی کامل رهبریت اپوزیسیون، با او ملاقات و گفتگو کرده‌اند. زیرا در این ملاقات، بحث روی مصالحه و شروطی بود که اپوزیسیون برای شروع مذاکرات با حکومت گذاشت، و شرط اساسی اپوزیسیون برای شروع مذاکرات هم، آزادی فوری همۀ زندانیهای سیاسی بود. ولی، چنانکه خود جناب « رسول اف » می‌گوید، طرف حکومت یکدفعه تصمیمش در این خصوص عوض شده بوده است و این افسر « کدام » از اینکه طرح مذکور با شکست رو به رو می‌شود، بسیار تاسف می‌خورد و تقصیر و کوتاهی را در این زمینه به گردن « کدام » بار می‌کند؛

3) مورد سوم، ذکر دو تن از افسران بلندپایه « کدام » توسط جناب « رسول اف » است که در روسیه تحت پوشش تجاری، مشغول خرابکاریها بوده‌اند، یعنی سرهنگ « نظر اف » و سرگرد « عبدالرحیم اف » که طبق گفتۀ رسول اف، « این دو افسر در قلمرو فدراسیون روسیه به صورت غیر رسمی فعالیت می‌کنند. من (رسول اف) به عنوان فعال اجتماعی فعالیت می کردم، و این دو اما به عنوان نمایندگان شرکتهای تجاری. »

بر اساس گفته‌های « رسول اف »، مأموریت این گروه سه نفره (نظر اف، عبدالرحیم اف و خود رسول اف) عبارت از نفوذ به صفوف مخالفین و استخدام افراد مناسب از میان آنها و کار روی ایشان بوده است؛ آن هم، یا برای برگرداندن آنها، و یا برای استخدام ایشان در راستای اهداف حکومت مثل کاشتن بذر اختلاف و تفرقه و ایجاد دودستگی میان اپوزیسیون، و یا جمع‌آوری اطلاعات ضروری دربارۀ رهبران اپوزیسیون برای ترور و قتل آنها.

به نظرم، اپوزیسیون تاجیک در زودترین فرصت این مورد را به سمع و نظر سازمانهای بین‌المللی به خصوص سازمان ملل متحد برساند، تا جلو ترور و قتل رهبرانش گرفته شود؛

4) و اما مورد چهارم و بسیار مهم این افشاگری، افشای برنامۀ « کدام » در ترور و قتل رهبر حزب نهضت اسلامی، دکتر محیی‌الدین کبیری است. « رسول اف » در نوار ویدیوی خود در این رابطه می‌گوید:

« طرح جدید ما (گروه سه نفره) این بود که من باید به اروپا برمی گشتم و مشغول جمع‌آوری اطلاعات لازم و دقیق (دربارۀ محیی‌الدین کبیری) می‌شدم. موضوع طرح، قتل رهبر حزب نهضت اسلامی و شهروند جمهوری تاجیکستان محیی‌الدین کبیری بود. در اجرای این طرح، طبق گفته سرهنگ « نظر اف »، عوامل سایر نهادهای قدرتی تاجیکستان (در کنار « کدام ») هم شرکت می‌کردند. وظیفۀ اساسی من، وقتی به آلمان برگشتم، این بود که به مخالفین نزدیک می‌شدم، از آن جمله به محیی‌الدین کبیری و سپس محل اقامت او و فرزندان و خانواده‌اش را مشخص می‌کردم؛ اینکه عبور و مرور آنها از کدام خیابان است، به کدام شهرها سفر می‌کنند، در کجا غذا می‌خورند، ورود و خروجشان بیشتر به کدام بناهاست، غذایشان بیشتر چیست و غیره از اطلاعات که باید جمع نموده و به مرکز مخابره می‌کردم. »

سپس تصریح می‌کند: « این طرح که توسط « کدام » پایه ریزی شد، طراحش شخص « سید مؤمن یتیم اف » (رئیس کدام) است.» رسول اف تأکید می‌کند: « برنامۀ سوءقصد به جان محیی‌الدین کبیری، یعنی به قتل رسانیدن کبیری، هنوز روی میز است و در آینده باید عملی شود. »

این افشاگری، باری دیگر ثابت می‌کند که حکومت و مقامات فعلی تاجیکستان، همانهایی هستند که بیست و اندی سال پیش، با راه‌اندازی قتل و کُشت و کُشتار مردم، به سر قدرت رسیده‌اند و با گذشت دو دهه، هنوز تفکر آنها ذره‌ای تغییر نیافته است. در قاموس آنها، چیزی به نام « مخالف سیاسی » وجود ندارد، آنچه وجود دارد فقط « دشمن » است که باید حذف شود، کُشته شود، از سر راه برداشته شود. این است ماهیت واقعی این افراد.

و همانطور که در نکتۀ سوم اشاره‌ شد، اپوزیسیون تاجیک فوراً این مورد خطرناک و برنامۀ شیطانی را به سمع سازمانهای جهانی و به خصوص سازمان ملل متحد برساند.

Advertisements