سید یونس استروشنی

عاشورا یک مدرسه است، که ما مسلمانان بیش از اینکه در این روز گریه کنیم و یا سینه بزنیم، نیاز است از آن درس بیاموزیم. آنچه بیش از هر چیزی در این واقعه مهم است آن است که بدانیم، زندگی ما، آدمیان، از آغاز تا پایانش، عبارت است از صحنه عاشورا؛ صحنه‌ای که در آن از یک سو یزید هست، شمر هست، عبیدالله بن زیاد هست، عمر بن سعد هست، کوفیان هستند، و از آن سوی هم، امام حسین (علیه السلام) حضور دارد به همراه یاران اندک اما مصمم و باوفایش، در این صحنه زینب حضور دارد…

عاشورا به ما می‌آموزد، تو در این صحنه – و شبیه به آن – در جانب حسین و یارانش قرار بگیری و علیه یزید که نمادی از یک حاکم ظالم و ستمپیشه است، قیام کنی و هرگز از کمی تعداد نهراسی.

عاشورا به ما می‌آموزد، تو در زندگی خود مثل مردم کوفه مباش؛ مردمی ترسو و منافق و اسیر متاع پست دنیا که به قول فرزدق خطاب به امام حسین – وقتی از حال کوفیان سؤال می‌کند – می‌گوید:

«قلوبهم معك وسيوفهم عليك»

یعنی، این مردم در دل و باطن با تو هستند، اما در ظاهر شمشیر خود را علیه تو از رو بسته‌اند.

اینچنین حالت فقط متعلق به کوفیان تاریخ نیست، بلکه در هر زمانی چنین انسانهایی یافت می‌شوند و متاسفانه غالبا اکثریت جامعه را هم تشکیل می‌دهند که قلباً و باطناً با تو هستند، ولی ترس از مرگ، آنها را چنان خار و ذلیل کرده که حاضرند در کنار حاکم ستمپیشه و قدرتمند قرار بگیرند و علیه تو بجنگند.

عاشورا به ما می‌آموزد، تو مثل کوفیان خیانتکار و پیمان‌شکن مباش که اعلام وفاداری بکنی و سپس پیمان خود بشکنی.

عاشورا به ما می‌آموزد، مواظب باش که عاقبتی مثل عاقبت افرادی مثل عبیدالله بن زیاد، عمر بن سعد و شمر بن ذی الجوشن گریبانگیرت نشود؛ زیرا این افراد، یعنی هم عبیدالله و هم عمر بن سعد و هم شمر، در زندگی خود، خدمات فراوانی در راه اسلام کرده بودند، اینها قاریان قرآن و عالمان دین به شمار می‌رفتند، اما دنیاپرستی، مقام خواهی و دل سپردن به پول و مال و ثروت دنیا، آنها را افرادی گردانید که در پایان عمر خود، برای نایل شدن به مقام، حاضر شدند نوه پیامبر (ص) و بهترین انسان روی زمین در آن زمان را به قتل برسانند. یزید به عمر بن سعد وعده داد، که اگر حسین را از سر راهم برداری، تو را والی و حاکم «ری» قرار می‌دهم، و این آدم پست‌فطرت برای رسیدن به این مقام، دست به آن جنایت زد که البته این آرزوی خود را به گور برد.

خلاصه، عاشورا نه فقط مراسم سینه‌زنی و گریه و ابراز عاطفه‌ است، بلکه بیش از همه، یک مدرسه است که باید از آن درس آموخت؛ درسی برای نه فقط شیعه و یا سنی، بلکه برای تمام بشریت.

Advertisements