یادداشت محمودخان برهان‌اف

یک ضرب‌المثل عربی می‌گوید:

الغرِيقُ يتشبَّثُ بكُلّ حَشيش

یعنی، کسی که در حال غرق شدن است، برای نجات یافتن، به هر خس و خاشاکی دست می‌زند. مولانا این معنا را خیلی زیبا به نظم کشیده گفته است:

مرد غرقه گشته جانی می‌کند،

دست را در هر گیاهی می‌زند.

تا کدامش دست گیرد در خطر،

دست و پایی می‌زند از بیم سر.

هرگاه مخالفین نظام حاکم در تاجیکستان، کمتر میدانی برای ابراز ‌اندام و یا اندک منبری برای اظهار بیان پیدا کرده‌اند، نظام به تهلکه افتاده و به هر وسیله‌ای دست زده و به هر راست و دروغی پناه آورده است. این دست و پا زدن نظام، حالت همان غریق را ماند که برای نجات خود، به هر خس و خاشاکی دست می‌زند، «تا کدامی دست گیرد از خطر».

به راستی، آیا مخالفین نظام حاکم تا این حد توانا و قدرتمند هستند که او را به تهلکه انداخته‌اند؟

یا نه، بلکه پایه‌های این رژیم به حدی سست است که با وزش کمتر بادی، مثل بید به خود می‌لرزد؟

رژیم چه دارد و مخالفینانش چه دارند؟

خوب، معلوم است که تمام امکانات جمهوری تاجیکستان دربست در اختیار رژیم است و از آن طرف هیچ یک از آن امکانات را امروز مخالفین در اختیار ندارند.

ولی با وجود این، رژیم جرأت روبرو شدن با مخالفین خود را ندارد، تا جایی که حتی از ترس روبرو شدن با مخالفینش، رابطه خود را با سازمانهای بین‌المللی به خطر می‌‌اندازد.

بلی، در اینجا فقط یک قدرت و نیرو هست که خوشبختانه آن را مخالفین در اختیار دارند و رژیم با تمام امکاناتش آن را در اختیار ندارد. آن نیرو، نیروی حقیقت و منطق است که به مخالفین جرأت داده و زبانشان را دراز کرده و از رژیم جرأت را گرفته و زبانش را کوتاه کرده است.

بنابر این، هرگاه میدان مبارزه در داخل و تحت قلمرو قدرت رژیم باشد، بی‌باک و بی‌پروا بر ضد مخالفین تاخت و تاز می‌کند و گاوزورانه هر کسی را از میدان بدر می‌کند. ولی همینکه میدان مبارزه از قلمرو قدرت رژیم بیرون باشد، یک و یکباره آن جرأت و جسارت به ترس و هراس، و آن تاخت و تاز به فرار و گریز تبدیل می‌شود، و آن زبان دراز و نطق بُرّا، در حال، به کام فرو می‌رود. از این رو، می‌بینیم که با فرار سخنگوهای رسمی رژیم از میدان حقیقی، سخنگوهای غیررسمی در میدان مجازی فعال می‌شوند و به جای پاسخگویی به خواسته‌های برحق، به تهمت و بهتان ناحق پناه می‌‌آورند.

آیا با این کار، چیزی تغییر می‌کند؟

مثلاً، با آلوده دانستن دامان مخالفان، به خیال خودتان، دامان رژیم از آلودگیها پاک می‌شود؟

آیا این دست و پا زدنها، نشانه غرق شدن در اشتباهات خود نیست؟

Advertisements