سیدیونس استروشنی

دو سه روز پیش و در آستانه برگزاری نشست دوره‌ای «سازمان امنیت و همکاری اروپا» (ساها) در «ورشو» در موضوع وضع حقوق بشر، خبرگزاری دولتی «خاور» در یک هشدار بی‌سابقه به برگزارکننده این نشست، یعنی «ساها»، نوشته بود، در صورت شرکت نمایندگان حزب نهضت اسلامی تاجیکستان و بخصوص «محی الدین کبیری» در این نشست، احتمال دارد تاجیکستان فعالیت «ساها» را کاملاً قطع نماید.

در مطلب این خبرگزاری آمده بود: «اگر امسال هم مناسبت «سازمان امنیت و همکاری اروپا» با تشکیلات تروریستی حزب نهضت اسلامی تاجیکستان تکرار شود، پس قطع کامل فعالیت نمایندگی «ساها» در تاجیکستان، جواب مناسب عملهای آن خواهد بود».

پرواضح بود که «ساها» به این «هشدار» توجهی نمی‌کند؛ زیرا می‌داند، در صورت تسلیم در برابر این شرط، خودش زیر سؤال خواهد رفت. و به همین خاطر بود که صبح امروز «محی الدین کبیری» وارد ورشو شد و شخصاً مدیریت نشستی را که حزب نهضت اسلامی تاجیکستان درباره وضع زندانیان سیاسی تاجیک برگزار کرد، بر عهده گرفت. سپس، در یک نشست رسمی نیز سخنرانی کرد. و کاملا هویداست که شرکت او در این نشست، و اساساً ورودش به ورشو، بدون مجوز رسمی «سازمان امنیت و همکاری اروپا» به عنوان برگزارکننده این نشست، محال است.

در این یادداشت، می‌خواهم دو مطلب را یادآور خواننده عزیز بشوم:

1) مطلب اول این که: فرق آدم عاقل با احمق این است که عاقل پیش از اقدام به یک کار، اول درباره پیامدهای آن کار خوب می‌‌اندیشد و سبک و سنگینش می‌کند، سپس به آن اقدام می‌نماید، اما احمق اول کار را انجام می‌دهد، سپس به اندیشه فرو می‌رود.

حالا، اقدام خبرگزاری «خاور» در این «هشدار»، اقدام یک عاقل را ماند یا یک احمق را؟ حالا که «کبیری» شرکت کرد، اگر حکومت دفتر «سازمان امنیت و همکاری اروپا» را نبندد و به وعده‌اش «وفا» نکند، آبرو و اعتبارش به عنوان یک دولت، پس از این «هشدار»، خواهد رفت. و اگر ببندد، وضع از آن هم بدتر خواهد شد! چرا که قطع فعالیت این سازمان در تاجیکستان، به معنای پشت کردن به اتحادیه اروپاست که پیامدهای بس ناگواری برای حکومت تاجیکستان خواهد داشت که مقامات، قبل از دیگران، به این پیامدها آگاهند. این را هم عرض کنم که این «هشدار»، موضع رسمی حکومت بوده است، نه یک خبرگزاری، وگرنه، به قول «فیض النساء واحد اوا»، وکیل مدافع، «دفتر سازمان امنیت و همکاری اروپا را «خاور» می‌بندد یا حکومت تاجیکستان؟.. اصلاً «خاور» یک رسانه است یا حکومت جمهوری تاجیکستان؟»

به همین جهت، لازم بود مقامات تاجیکستان قبل از این اقدام بی‌معنی، اول می‌بایست می‌‌اندیشیدند و سبک و سنگینش می‌کردند، نه اینکه اول «هشدار» سر دهند که «اگر چنین و چنان شود، چنین و چنان می‌کنیم» و آنگاه وقتی شرطی گذاشته‌اشان تحقق نپذیرد، بنشینند و فکر کنند که حالا چه کار کنیم؟!

چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی؟!

* * *

2) مطلب دوم این است که: آیا مقامات ما در این باره هیچ ‌اندیشیده‌اند که چرا و به کدام دلیل، «سازمان امنیت و همکاری اروپا» (و یا هر نهاد بین‌المللی دیگری) وقتی بخواهد نشستی برگزار و قضیه ای را مورد بحث و بررسی قرار بدهد، باید «گوش به فرمان» مقامات تاجیکستان باشد؟! آیا فکر می‌کنید، آنها نیز برای شما «مردم تاجیکستان»اند که توقع دارید، هر غلطی که خواستید و هرچه بر آنها تحمیل کردید، بی چون و چرا قبول و انجامش دهند و «لبّیک گوی» شما باشند؟

شما با این «هشدار» و با این موضعگیری، عرصه را برای خودتان تنگتر کرده‌اید، نه برای مخالفان سیاسی خود؛ زیرا که شما با این اقدام خام و ناسنجیده، برای «سازمان امنیت و همکاری اروپا» و سایر سازمانهای مدافع حقوق بشر، همان چیزی را ثابت کردید که مخالفانتان دو سال است که برای اثبات آن برای این سازمانها سعی می‌کنند و زحمت می‌کشند… حالا، مخالفان سیاسی شما باید شکرگزارتان باشند که با این اقدام ناسنجیده، شما کار را برای آنها بسیار آسان کردید!

زیرا حرف مخالفان سیاسی شما به این سازمانها چیست؟ آیا می‌دانید؟ حرفشان این است که: حکومت تاجیکستان حکومتی خودکامه و دیکتاتور است، تحمل شنیدن هیچ انتقادی را ندارد، اگر کسی از روی دلسوزی به کشور و میهنش، در صدد انتقاد سیاستها و عملکردهای احیاناً نادرست حکومت برآمد، یا زندانی می‌شود و یا طرد. مخالفان سیاسی شما دو سه سال است که می‌خواهند همین مطلب را برای این سازمانها اثبات کنند و برای مدعای خود دلیل بیاورند.

خوب، حالا شما با این اقدام اخیر، چه کار کردید؟ شما عملاً به این سازمانها اثبات کردید که مدعای مخالفانتان درباره شما درست بوده است و شما واقعاً حاضر به شنیدن هیچ حرف انتقادی به آدرستان نبوده‌اید.

مگر «سازمان امنیت و همکاری اروپا» چه می‌خواست از شما و هم از مخالفانتان؟! شما مدعی بودید، مخالفان شما و بخصوص نهضت اسلامی، «تروریست» و «داعشی» است! مخالفانتان اما می‌گفتند، اینها همه تهمت است و حکومت دروغ می‌گوید و بلکه خودش خودکامه است! «سازمان امنیت و همکاری اروپا» نه عاشق چشم و ابروی مخالفان شماست و نه دوستدار شما. او می‌خواست، بداند، مدعای کدام طرف درست است و کدامین نادرست. حالا، این «تروریستها» با دلیل و مدرک در این نشست حضور پیدا کردند و به گوش جهانیان رساندند که نه «تروریست»اند و نه «داعشی»، فقط حق خود را می‌خواهند؛ می‌خواهند کشورشان واقعاً دموکراتیک باشد، به کسی بی جهت ستم نشود، کسی بی دلیل وارد زندان نگردد، آزادی در کشورشان سایه ‌افکند.

شما هم می‌توانستید، با دلیل و مدرک، بدون «هشدارهای» بیجا، در این نشست حضور بیابید و به گوش جهانیان و این سازمانها برسانید که به این دلیل و آن دلیل، مخالفان شما «تروریست» هستند. اما شما کاری کردید که برای این سازمانها ثابت شد که حاضر نیستید، هیچ انتقادی را گوش کنید.

آیا خودکامه بودن غیر از این است؟!

با این حساب، بر اینجانب نمی‌ماند جز اینکه تماسی با «محی الدین کبیری» بگیرم و این پیروز‌ی نوبتی را برایش تبریک بگویم!

Advertisements